Bazı yolculuklar dışarıya değil,
derinlere doğru başlar.
O yolculukta harita yoktur,
ama içten gelen bir çağrı vardır.
Kimi zaman bir yorgunlukla uyanırsın,
kimi zaman bir cümle seni durdurur.
Ve kalbin fısıldar:
“Bana geri gel.”
İşte o sesi duyanlar,
aynı sessizlikte buluşmaya başlar.
Kelimeler azalır, his artar.
Kim olduğun değil,
ne olduğun hatırlanır.
Ve adımlar içeriye doğru atılır.
Çünkü bu çember,
kendine yeniden adım atmak isteyen kalpler için açıldı.