Bu yolculuk, kelimelerle başlayıp duygulara dokunan bir serüven oldu.
Her soru, her yüzleşme, her kabulleniş… Hepsi bir adım daha yaklaştırdı beni kendime.
Ve şimdi, bu sayfalarda bitmeyen bir hikâyenin kapısını aralıyorum;
Huzurun yolunda yürümeye devam eden herkes için…
Yol göstermek, sadece haritalar çizmek değildir.
Asıl olan, yolda yürüyenlerin adımlarına eşlik etmek,
Sessizce yanında olmak ve o anlarda içtenlikle “Buradayım” diyebilmektir.
Bu kitap, benim yolculuğumun bir parçası.
Ama umudum, senin yolculuğunda bir ışık olması.
Kendi görünmez kapılarını açman için bir anahtar.
Ve belki de bir dost eli.
Unutma:
Kendinle barıştığın, kendini sevdiğin ve kabullendiğin her an,
Dünyada biraz daha fazla huzur filizlenir.
Ve o huzur, senin içinden başlar.
Teşekkür ederim,
Bu yolu benimle yürüdüğün için.