Bir zamanlar, uzak bir diyarda küçük bir ateş vardı.
Rüzgarlar esiyor, fırtınalar kopuyordu etrafında.
Ama o ateş, sönmemek için kendi içine döndü.
Dışardan gelen sert rüzgarlar onu söndürmeye çalıştı,
ama ateş, kendi içsel gücünü keşfetmişti.
Kendi ışığını, kendi sıcaklığını koruyordu.
Anladı ki, gerçek koruma dışarıdan değil,
kendi içindeki ışığı ve gücü korumaktan geçiyordu.
Ve o ateş, ne fırtınalar koparsa kopsun,
dimdik ve parlak kaldı.
Çünkü içsel güç ve öz koruma,
her zaman en güçlü kalkanlardı.