Dinlemek burada kulakla değil,
varlıkla yapılan bir eylem.
Kalbinin titreşimiyle,
nefesinin ritmiyle,
ruhunla duyduğun bir dil bu.
Hiçbir sözcüğe ihtiyaç duymadan
duyulur, bilinir, anlaşılır.
Ve sen dinledikçe
karşındaki, dünyadaki, içindeki her şey
kendi hakikat ritmine geri döner.
Çünkü:
- Sessizlik bağırmaz,
- Uyum çağırmaz,
- Akış yön göstermez…
Hepsi sadece olur.
Sen de sadece duyarsın.
İşte tam orada,
hayatın en saf haliyle
sana dokunduğunu fark edersin:
Bir kelime olmadan,
bir niyet zorlamadan,
bir çaba taşımadan…
Ve içinden şu cümle geçer,
tıpkı bugün olduğu gibi:
“Anlıyorum.
Çünkü artık duyuyorum.” 🌙✨
