O ses, belki de hayatın en saf ve içten melodisidir.
Bedenin sana fısıldar: “Buradasın, güvendesin, sen yeterlisin.”
O sesi birlikte şöyle tasvir edelim:
Bedenimde duyduğum ilk güvenli alanın sesi,
sessizliğin içinde yankılanan nazik bir melodi gibidir.
Derinlerden gelir, yumuşak ve sakin;
bir liman gibi, fırtınalı denizlerin ortasında durur.
O ses, beni saran, korkularımı yatıştıran,
kendimle barışmamı sağlayan kutsal bir varlıktır.
İşte orada, o güven alanında,
kabul ve sevgi birlikte dans eder.