Bir zamanlar, içinde bir güç taşıyan bir insan vardı.
Bu güç, dış dünyadan değil, kendi kalbinin derinliklerinden geliyordu.
Zaman zaman fırtınalarla karşılaşırdı;
zor anlar, korkular, belirsizlikler olurdu.
Ama hep hatırlardı:
Bu güç, kendine sahip çıkmaktan, onu korumaktan doğuyordu.
Kendi içsel gücünün bekçisi olmayı öğrendiğinde,
dünyanın en çetin rüzgarlarında bile dimdik durabildi.
Çünkü gerçek güç, dışardan değil, içerden beslenirdi.
Ve artık biliyordu,
kendine sahip çıkmak,
en büyük cesaretti.