Geçmiş, geleceğe dair planlar, hayaller ve endişeler…
Hepsi zihnin oyunlarıdır.
Ama gerçek güç, derin köklerimizle buluştuğumuz an başlar:
Şimdi.
Şimdide köklenmek, toprağa sıkıca tutunmak gibidir.
Rüzgâr ne kadar sert esecek olursa olsun,
sen dalgalanır ama kırılmazsın.
Çünkü varlığın, bu anın içinde tamdır.
Eksiksiz. Tam da olması gerektiği gibi.
Bu köklenme, farkındalıkla atılır.
Kendini duyma, hissetme, nefes alma…
Dünya gürültüsünün arasında kendi sessizliğini bulma cesaretidir.
Ve orada, şimdide, gerçek yaşam başlar.
Çünkü ancak şimdi var olursun.
Şimdi seversin.
Şimdi affedersin.
Şimdi iyileşirsin.
Bir zamanlar “dışarıda” aradığın her şey, aslında hep burada, içinde gizliydi.
Ve şimdide köklenmek, o gerçeği kabul etmektir.
Şimdide köklenmek, geçmişin ağırlığını serbest bırakmaktır.
Geleceğin belirsizliğine teslim olmaktır.
Ve bu iki uç arasında, kendine tamamen açılmaktır.