Olduğu gibi kabul etmek,her ne olursa olsun kendini,hayatı, duyguları, geçmişi ve geleceği olduğu gibi kucaklamaktır.Bu, kolay bir teslimiyet değil;bilakis, derin bir cesaret ve bilgeliktir.


Güvenme hissi ise,
her şeyin akışına inanmak,
bilmediğimiz yolların bizi nereye götüreceğini kabul etmektir.
Bir çocuğun masumiyetinde olduğu gibi,
dünyaya ve kendine şartsız güvenmektir.


Bu ikisi bir araya geldiğinde,
içimizde tarifsiz bir hafiflik ve özgürlük doğar.
Yaşamın tüm karmaşasına rağmen,
sarsılmaz bir temel üzerinde durduğumuzu hissederiz.

Tags:

No responses yet

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Latest Comments

Görüntülenecek bir yorum yok.